Π.Κ. Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι υπάρχει “μεγάλη απροθυμία” στο να μπουν οι πρόσφυγες στις σκηνές του νέου καταυλισμού κοντά στον Καρά Τεπέ. Όμως, όχι, η “απροθυμία” δεν οφείλεται στην υποτιθέμενη “τρομοκρατία” που ασκούν “Αφγανοί παραβατικοί”, όπως διαλαλούν οι φασίστες στο νησί. Αυτό που δεν θέλουν να καταλάβουν πολλοί -και γι’ αυτό έχει τεράστια σημασία να το φωνάζουμε εμείς στη διαπασών!- είναι ότι οι πρόσφυγες έκαψαν τη φυλακή τους, τη Μόρια. Την αφάνισαν με αλλεπάλληλους εμπρησμούς, ώστε να σβήσει από τον χάρτη, και να διεκδικήσουν τη μεταφορά τους είτε στην ενδοχώρα είτε στην Ευρώπη – δηλαδή να διεκδικήσουν την ελευθερία τους. Καθώς το κάψιμο της Μόριας έγινε διεθνές θέμα και εξέθεσε τόσο την ελληνική κυβέρνηση όσο και το θεσμικό ρατσισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πιστεύουν ότι τώρα είναι η ευκαιρία τους – ή τώρα ή ποτέ! Γι’ αυτό δεν μπαίνουν στις σκηνές. Ένα πραγματικό γεγονός μπορεί να το κάνει πολύ εύγλωττο: Όταν στήθηκαν οι πρώτες σκηνές και αναζητήθηκαν “πρόθυμοι” πρόσφυγες για να μπουν σε αυτές, υπήρξε μεγάλη απροθυμία. Κάποια στιγμή εμφανίστηκε ένας παππούς. Όμως, τα παιδιά του (κι όχι “Αφγανοί παραβατικοί”) τον προειδοποίησαν ότι θα κάψουν και αυτές τις σκηνές και καλύτερα να μην είναι μέσα… Είναι βέβαιο ότι οι πρόσφυγες θα είχαν ήδη κάψει και τον νέο καταυλισμό αν δεν φυλασσόταν δρακόντεια από την αστυνομία! Το παραμύθι με τους “Αφγανούς παραβατικούς” και ο “κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια” τάχα μου εξαιτίας των “αδέσποτων” φορέων κορονοϊού είναι οι πολεμικές κραυγές του Χρυσοχοΐδη, που γνωρίζει πολύ καλά ότι μόνο με τη βία θα ξαναμαντρώσει τους πρόσφυγες. “Μεταβατικά” στον πρόχειρο καταυλισμό και στη συνέχεια στο κλειστό κέντρο-φυλακή.

Αν αυτό είναι το κυβερνητικό στοίχημα, πρέπει να είναι φανερό ποιο είναι το δικό μας: α) Να μιλούμε για το απόλυτο δικαίωμα των προσφύγων να καίνε τη φυλακή τους – δεν χρειαζόμαστε πορίσματα της Πυροσβεστικής και της… αστυνομίας! β) Να τους υποστηρίξουμε με όλα τα μέσα στο αίτημά τους να μεταφερθούν στην ενδοχώρα και στην Ευρώπη. Δεν είναι η ώρα της “ανθρωπιστικής στήριξης”, αλλά της πολιτικής στήριξης στο αίτημά τους για ελευθερία! γ) Να αποκρούσουμε και καταγγείλουμε κάθε προσπάθεια καταστολής των προσφύγων (όπως χθες, εντελώς αναίτια) και βίαιου ξαναμαντρώματός τους. “No food, just freedom!” φώναζαν χιλιάδες στο προχθεσινό τους συλλαλητήριο – δεν θέλουμε φαγητό και σκηνές, δεν θέλουμε φιλανθρωπία, θέλουμε να φύγουμε! Πώς αλλιώς να μας το πουν για να το καταλάβουμε;;!! δ) Να καταγγείλουμε την κυβερνητική καταστολή. Ο Χρυσοβορίδης έχει κουβαλήσει στη Λέσβο τρομακτική αστυνομική δύναμη, γιατί ξέρει ότι μόνο με κτηνώδη καταστολή θα πετύχει το ξαναμάντρωμα των προσφύγων σε δύο φάσεις (πρώτα στον νέο καταυλισμό και στη συνέχεια στη νέα φυλακή). ε) Να καταγγείλουμε τη συγκάλυψη, ανοχή και συνεργασία των αστυνομικών δυνάμεων με τους παρακρατικούς που στήνουν μπλόκα, προπηλακίζουν και επιτίθενται σε πρόσφυγες, εργαζόμενους/ες σε ΜΚΟ, αλληλέγυους/ες και μέλη αντιρατσιστικών/αντιφασιστικών και αριστερών συλλογικοτήτων. στ) Να καταγγείλουμε το κυβερνητικό σχέδιο για νέο κλειστό κέντρο-φυλακή. ε) Να καταγγείλουμε την κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Ένωση, συνεταίρους και απόλυτα συνενόχους σε αυτή την πολιτική. Κυρίως όμως, να εξαντλήσουμε τις δυνατότητές μας να δράσουμε “εδώ και τώρα”, έχοντας κατανοήσει το “τι παίζεται” και πόσο σημαντικό είναι! και το σημαντικότερο: ότι αυτό το τόσο σημαντικό παίζεται τώρα και όχι για πολύ – χθες ήταν νωρίς, αύριο θα είναι αργά… Πανελλαδική δράση, πανελλαδικός και διεθνής συντονισμός τώρα!

Πηγή:redtopia.gr