Μιλούσαμε για τις σκηνες 5 ατόμων , που μένουν 10 άτομα. Λέγαμε για τις τουαλέτες που δεν έχουν πάντα νερό. Για το τρεχούμενο νερό που δεν αρκεί ούτε για να κάνουν ντους, ούτε για να πλύνουν τα ρούχα τους οι άνθρωποι.  Φωτογραφισαμε τα λύματα που κυλούν εκεί που παίζουν τα παιδιά. Μιλήσαμε για τις ατέλειωτες ουρές στο φαγητό, στις υπηρεσίες κτλ. Αλλά η αντίδραση ήταν, απαξιωτική. Και πολλές φορές, ρατσιστικη «Καλά να πάθουν, αφού ήρθαν στην Ελλάδα απρόσκλητοι».