
Όταν η Jawahir ήταν δέκα χρονών, μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο για να δραπετεύσει από τον εμφύλιο πόλεμο στη Σομαλία. Μακριά από κάθε τι οικείο και χωρίς να γνωρίζει καθόλου αγγλικά, το ποδόσφαιρο έγινε τελικά ο χώρος που θα αισθανόταν σα σπίτι της.
“Το ποδόσφαιρο με βοήθησε τόσο πολύ, μου ανέπτυξε ως άνθρωπο”, εξηγεί. “Έτσι άρχισα να μαθαίνω τη γλώσσα. Η μόνη φορά που προσπαθούσα πραγματικά να μιλήσω ήταν όταν έπαιζα με τα άλλα παιδιά. Θα έλεγα ‘πέρασε μου σε παρακαλώ τη μπάλα’, ‘σ’ ευχαριστώ’ και ‘σούταρε’. Οι λέξεις θα έβγαιναν φυσικά και ήμουν σε φάση “φίλε, μιλάω Αγγλικά”.
Τώρα στα 25 της, η Jawahir, έχει βλέψεις να διατητεύσει στην Πρέμιερ λιγκ. Ανέβηκε γρήγορα τα επίπεδα στο σύστημα κατάταξης και τώρα πλέον κατέχει την πιστοποίηση επιπέδου έξι του αγγλικού ποδοσφαιρικού συλλόγου.
Σημειώστε το όνομα Jawahir Roble. Πιστεύουμε ότι θα τη βλέπουμε σύντομα πολύ περισσότερο.
Αυτό συμβαίνει όταν οι πρόσφυγες είναι σε θέση να νιώσουν ασφάλεια. Ανθίζουν.
*Μετάφραση από τη σελίδα Choose Love
Πηγή:3pointmagazine.gr