Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ/ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Screen Shot 2014-02-08 at 9.29.38 AMΧτες ο αναρχοκομμουνιστής Τάσος Θεοφίλου, που κατηγορούνταν για συμμετοχή σε ληστεία μετά φόνου στην Πάρο  το καλοκαίρι του 2012, καταδικάστηκε σε 25 χρόνια κάθειρξη για απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονία και για ληστεία από κοινού με καλυμμένα χαρακτηριστικά. Καταδικάστηκε παρότι το κατηγορητήριο που του είχαν φορτώσει κατέρρευσε.

Τον είχαν ενοχοποιήσει για την ληστεία με καλυμμένα χαρακτηριστικά του υποκαταστήματος της Alpha Bank, για τα κακουργήματα της ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως του ταξιτζή Δημήτρη Μίχα, που επιχείρησε να σταματήσει τους ληστές, για οργάνωση και συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, με τη δικαιολογία ότι έμενε εδώ και εκεί προφανώς για να καλύψει τα ίχνη του. Ακόμη για οπλοφορία, οπλοχρησία, αποδοχή προϊόντος εγκλήματος, πλαστογραφία δημοσίου εγγράφου κατ’ εξακολούθηση και προμήθεια και κατοχή εκρηκτικών.

Φυσικά δεν υπήρξαν ποτέ κάποια αξιόλογα στοιχεία που να τον ενοχοποιούν και αφού ήταν σαθρά, αναγκάστηκαν να αποσύρουν την κατηγορία για συμμετοχή στους «Πυρήνες της Φωτιάς» και να τον καταδικάσουν για τον φόνο του ταξιτζή Δημήτρη Μίχα και τη συμμετοχή στη ληστεία. Τα στοιχεία που έκριναν οι δικαστές ως ενοχοποιητικά ήταν μια τσάντα που είχε μαζί του κατά τη σύλληψή του που έγραφε «Πάρος» και DNA που βρέθηκε στο καπέλο (το οποίο μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε στα πειστήρια) που φέρεται να έπεσε από έναν από τους δράστες στο χώρο όπου συνεπλάκησαν με τον Μίχα.

1557497_207415639466147_476675060_nΣήμερα, στη Ρωσία του Πούτιν, η ομοφυλοφιλία είναι πια αδίκημα με βάση το νόμο. Με αφορμή την έναρξη των χειμερινών ολυμπιακών αγώνων στο Σότσι, ομάδες ΛΟΑΤ σε όλο τον κόσμο διαμαρτύρονται ενάντια στην ποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας και δηλώνουν την αλληλεγγύη τους σε γκέι, λεσβίες, τρανς της Ρωσίας.

Στην Ελλάδα των Σαμαρά–Βενιζέλου η ομοφυλοφιλία δεν είναι (ακόμη) παράνομη, αποτελεί όμως βάση για σεξιστικές διακρίσεις, στέρηση στοιχειωδών δικαιωμάτων, βίαιες λεκτικές και σωματικές επιθέσεις απέναντι σε όσους κι όσες προσανατολίζονται έξω από τα σεξουαλικά στερεότυπα.

Τον περασμένο Νοέμβρη η Ελλάδα καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων δικαιωμάτων για διακρίσεις εις βάρος ομόφυλων ζευγαριών, επειδή το σύμφωνο συμβίωσης (που ισχύει μόλις από το 2008 ) δεν τα περιλαμβάνει. Σχετική τροπολογία που συζητήθηκε να περάσει σε αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, έμεινε στα χαρτιά λόγω σεξιστικών αντιδράσεων. Αλλά δεν πρόκειται απλά για στέρηση δικαιωμάτων. Δεκάδες είναι τα περιστατικά όπου γκέι και τρανς έχουν δεχτεί δολοφονικές, ρατσιστικές επιθέσεις από ακροδεξιούς ναζί.

votewatch_europe_european_parliament_council_of_the_euΨηφίστηκε, λέει, σύσταση στην Ευρωβουλή που συμβουλεύει τα κράτη να μεταχειρίζονται ευνοϊκότερα τις μετανάστριες χωρίς χαρτιά, με το σκεπτικό ότι άντρες καταπιεστές-διακινητές τους που τις εκμεταλλεύονται ακόμη και σεξουαλικά (τράφικινγκ) μπορούν να τις απειλούν με την αστυνομία. Οπότε η Ευρωβουλή προτείνει η παροχή υπηρεσιών δικαιοσύνης, αλλά και ιατρικές και εκπαιδευτικές, να μην συναρτώνται με την έλλειψη χαρτιών για τις μετανάστριες και τα παιδιά τους.

karipidis-theodτου Αλέξη Λιοσάτου, μέλους ΝΕ ΣΥΡΙΖΑ Π.Ε Κοζάνης

Την ώρα που το πανελλήνιο βοά για το ατόπημα του ΣΥΡΙΖΑ να επιλέξει τον εθνικιστή Καρυπίδη ως υποψήφιο Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας, στη σύσκεψη του Περιφερειακού Συμβουλίου, δέχτηκα επιθέσεις από συντρόφους επειδή τόλμησα να εκφράσω τις διαφωνίες μου δημόσια και όχι εντός των Οργάνων του Κόμματος. Οι ίδιοι τάχθηκαν ….υπέρ του Καρυπίδη. Αυτοί που πρέπει να απολογούνται για τις εθνικιστικές και ρατσιστικές απόψεις του Καρυπίδη σε κάθε απλό μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, κάνουν υποδείξεις εσωκομματικής δημοκρατίας.Το ότι έπρεπε να γίνουν έγκαιρα πλατιές συνελεύσεις των Οργανώσεων,έρευνες και διαβουλεύσεις για το θεμα δε φαίνεται να τους απασχολεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι των μελών του και όχι του κάθε καναλάρχη-«προσωπικότητας» και όσων τον στηρίζουν!Για καμία περιφέρεια και καμία κυβέρνηση δε θα ξεπουλήσουμε στο διάβολο την ψυχη μας! Όσοι συνεχίζουν να τον στηρίζουν εκτίθενται ανεπανόρθωτα στον κόσμο της Αριστεράς.

1Νόμιμο είναι το Μνημόνιο.

Νόμιμη είναι η μείωση μισθών.

Νόμιμο είναι το κλείσιμο των νοσοκομείων.

Νόμιμη είναι η συγχώνευση των σχολείων.

Νόμιμες είναι οι απολύσεις.

Γιατί εσύ ρατσιστή, που αμφισβητείς όλα αυτά, ονομάζεις τα παιδιά που πνίγηκαν «λαθρομετανάστες»;

Δεν καταλαβαίνεις ότι νόμος είναι το δίκιο των ισχυρών;

Δεν καταλαβαίνεις ότι όλοι εμείς που δεν είμαστε «νόμιμοι» είμαστε όλοι στην ίδια μοίρα;

Δεν καταλαβαίνεις ότι εμείς, της γης οι κολασμένοι, πρέπει να είμαστε ενωμένοι;

 

Έλενα Παπαγεωργίου

gay-liberation-front-69του Στρατή Γατελούζου

Η Αριστερά πρέπει να υπερασπίζεται τα δικαιώματα ΟΛΩΝ των καταπιεσμένων και πάνω απ’ όλα το δικαίωμα στην ισότητα. Και οι ομοφυλόφιλοι είναι από τις πιο καταπιεσμένες ομάδες πληθυσμού στην Ελλάδα. Άλλωστε, γι’ αυτό το λόγο, πουθενά στην καθημερινή μας ζωή δεν βλέπουμε ομοφυλόφιλους.

  • Τι είναι ομο­φυ­λο­φι­λία;

Το να ερω­τεύ­ε­ται και να διε­γεί­ρε­ται σε­ξουα­λι­κά κά­ποιος ή κά­ποια με άτομο του ίδιου φύλου.

Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το πόσο «αρ­ρε­νω­πός» ή «θη­λυ­πρε­πής» είναι ένας άν­δρας (και αντί­στοι­χα μία γυ­ναί­κα). Υπάρ­χουν πάρα πολ­λοί ομο­φυ­λό­φι­λοι άν­δρες που είναι αρ­ρε­νω­πό­τα­τοι και αντί­στοι­χα υπάρ­χουν ομο­φυ­λό­φι­λες γυ­ναί­κες που είναι πολύ θη­λυ­κές.

Ει­δι­κά για τους άν­δρες ομο­φυ­λό­φι­λους, το αν κά­ποιος είναι ενερ­γη­τι­κός ή πα­θη­τι­κός ή και τα δύο (ή… κα­νέ­να από τα δύο, αφού πολ­λοί ομο­φυ­λό­φι­λοι δεν κά­νουν πρω­κτι­κό έρωτα), ΚΑΙ αυτό δεν εξαρ­τά­ται κα­θό­λου από το πόσο αρ­ρε­νω­πός είναι κά­ποιος. Υπάρ­χουν πα­θη­τι­κοί άν­δρες που είναι αρ­ρε­νω­πό­τα­τοι. Άλ­λω­στε, τα πρό­τυ­πα «αρ­ρε­νω­πό­τη­τας» και «θη­λυ­κό­τη­τας» είναι  κατά κύριο λόγο -αν όχι απο­κλει­στι­κά- κοι­νω­νι­κές κα­τα­σκευ­ές συ­μπε­ρι­φο­ράς.

anarxosounΣήμερα το πρωί, λίγο μετά τις 10, έφτασαν στο λιμάνι του Πειραιά με το πλοίο “Διαγόρας” από τη Λέρο οι 16 διασωθέντες από το ναυάγιο στο Φαρμακονήσι. Τους υποδέχτηκαν μέλη της Κίνησης “Απελάστε το Ρατσισμό, το Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, εκπρόσωποι της ‘Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες και μέλη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Το επίσημο ελληνικό κράτος απουσίαζε.

Οι μαρτυρίες των προσφύγων, που είναι Αφγανοί και Σύριοι, είναι συγκλονιστικές. Είπαν στους δημοσιογράφους και στους αλληλέγγυους που βρίσκονταν εκεί ότι το σκάφος του λιμενικού τους εντόπισε 100 μέτρα από τις ακτές του Φαρμακονησίου. Οι λιμενικοί τους έδεσαν με σχοινί και άρχισαν να τους ρυμουλκούν προς τα τουρκικά χωρικά ύδατα. Καταγγέλλουν ότι τους ρυμουλκούσαν με μεγάλη ταχύτητα εν μέσω θαλασσοταραχής. Όταν ανατράπηκε το αλιευτικό στο οποίο επέβαιναν οι πρόσφυγες προσπαθούσαν να ανέβουν στο σκάφος του λιμενικού και τους χτυπούσαν με όπλα και κλωτσιές για να τους αποτρέψουν. Καταγγέλλουν ότι δεν υπήρχε καμιά προσπάθεια από πλευράς των λιμενικών να βοηθήσουν, μάλιστα ένας πατέρας που έχασε τα τρία του παιδιά και τη γυναίκα του είπε κλαίγοντας ότι εκλιπαρούσε να του δώσουν ένα σωσίβιο για να σώσει την οικογένειά του και δεν του έδιναν σημασία. Οι πρόσφυγες δηλώνουν ότι δεν θα φύγουν αν δεν βρεθούν οι σοροί των ανθρώπων τους που πνίγηκαν, και κάνουν έκκληση να τους δοθεί η δυνατότητα να θάψουν τους νεκρούς τους. 

1O πρωθυπουργός του φορολογικού αστυνομικού κράτους και του ρατσισμού Σαμαράς, μιλώντας χτες προσπάθησε, για ακόμη μία φορά, να αλλάξει την ατζέντα, επαναφέροντας τη θεωρία των δύο άκρων, λέγοντας ότι δεν τον σταματούν οι πάσης φύσεως ακραίοι. Ασφαλώς υπάρχουν δύο άκρα. Το «άκρο» του λαού, που προσπαθεί με πάση θυσία να επιβιώσει και το άκρο αυτών που αρπάζουν καθημερινά τη ζωή του μέσα από τα χέρια του. Εμείς είμαστε με το «άκρο» του λαού, με το «άκρο» των μεταναστών, που πνίγηκαν χτες – εννέα παιδιά και τρεις γυναίκες – στην προσπάθεια τους να ζήσουν. Γιατί δεν μας μίλησε για τους ανθρώπους αυτούς ο Σαμαράς; Γιατί δεν μας είπε κάτι γι’αυτά; Για τις μανάδες αυτών των παιδιών; Μήπως επειδή γνωρίζει ότι πολλές φορές οι ίδιοι οι λιμενικοί ανατρέπουν τις βάρκες για να σπείρουν το θάνατο, όπως εκατονταδες φορες έχει καταγγελθει; Ας πάψει πλέον τους δακρύβρεχτους λόγους. Το μόνο που καταφέρνει είναι να γίνεται όλο και περισσότερο ρεζίλι στα μάτια μας, στα μάτια όλων όσων, ντόπιων και μεταναστών, προσπαθούν κάθε μέρα, κάθε στιγμή μόνο και μόνο να επιβιώσουν με αξιοπρεπεια.

1Στο απόσπασμα των συνομιλιών μεταξύ των αστυνομικών που βρίσκονταν στο σημείο της “δραστηριότητας” της Χ.Α. που οδήγησε στη δολοφονία Φύσσα και του επιχειρησιακού κέντρου της ΕΛ.ΑΣ φαίνεται καθαρά ο παθητικός ρόλος που κράτησε η αστυνομία στο περιστατικό.  Παρότι οι αστυνομικοί που βρίσκονταν στο σημείο ενημερώνουν ότι υπάρχουν  “σιδερομπουνιές” (sic) και ρόπαλα, ο εκφωνητής τους λέει να παραμείνουν σε απόσταση για να “δίνουν εικόνα” (!) και δεν στέλνει ενισχύσεις όπως του ζητούν. Οι αστυνομικοί λένε ότι η ενημέρωσή τους προέρχεται από τους χρυσαυγίτες, που μιλάνε για διαμάχη με άτομα του “γνωστού χώρου”. Ο εκφωνητής, ύστερα από την αναφορά του μαχαιρώματος, ενδιαφέρεται να μάθει αν το θύμα είανι αλλοδαπός ή ημεδαπός και η εντολή είναι να συλλαμβάνονται τα άτομα που δέχονται την επίθεση, κατά την προσπάθειά τους να διαφύγουν, και όχι οι είκοσι συγκεντρωμένοι χρυσαυγίτες. Να σημειώσουμε ότι αποσπάσματα των ηχητικών κατά την κρίσιμη ώρα πριν και μετά τη δολοφονία έχουν διαγραφεί.

ethniko_metopo_gallia_akrodexiaΣε ολόκληρη την Ευρώπη η Ακροδεξιά σημειώνει άνοδο, που εκφράζεται κυρίως με εκλογικά ποσοστά, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις και με παρουσία «ταγμάτων εφόδου» στο δρόμο.

Κόμματα με καθαρά ακροδεξιά ρητορική ή ακόμα και ομάδες με αμιγώς νεοναζιστικά χαρακτηριστικά, αξιοποιούν το προνομιακό περιβάλλον που τους δίνει αφενός η κρίση και αφετέρου οι αντιμεταναστευτικές και κατασταλτικές πολιτικές των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, ώστε να αυξήσουν την επιρροή τους και να απευθυνθούν σε ευρύτερα ακροατήρια.
Ακροδεξιά
Η Ακροδεξιά στην Ευρώπη ήδη μετρά πολλές επιτυχίες. Στη Γαλλία, το Εθνικό Μέτωπο (FN) της Μαρίν Λε Πεν ανεβαίνει δημοσκοπικά ενόψει των ευρωεκλογών, σε ορισμένες δημοσκοπήσεις μάλιστα έχει εμφανιστεί ως πρώτο κόμμα. Για να πετύχει διείσδυση στους ψηφοφόρους της Δεξιάς και του κέντρου, το FN συμπεριλαμβάνει στο πρόγραμμά του κάποιες διεκδικήσεις των εργαζομένων, χωρίς φυσικά να συμμετέχει ποτέ στους αγώνες  τους, και βεβαίως βάζοντας το στίγμα της εθνικής προτίμησης –πρώτα οι Γάλλοι.