Στις τελευταίες εβδομάδες του 2016, οι τρομοκρατικές επιθέσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και η δολοφονία του Ρώσου πρεσβευτή στην Άγκυρα δείχνουν το πόσο κοντά σε επικίνδυνη γενικευμένη ανάφλεξη έχει φτάσει ο κόσμος.

Το υπό­βα­θρο για να γί­νουν κα­τα­νοη­τές αυτές οι εξε­λί­ξεις είναι η πα­ρα­τει­νό­με­νη διε­θνής κρίση του κα­πι­τα­λι­σμού. Η κρίση «στε­νεύ­ει» τις δυ­να­τό­τη­τες για τους κα­πι­τα­λι­στές της κάθε πλευ­ράς, τους κάνει άκαμ­πτους και επι­θε­τι­κούς στο κυ­νή­γι κάθε «ευ­και­ρί­ας». Η κρίση, επί­σης, τρο­πο­ποιεί τον διε­θνή συ­σχε­τι­σμό δυ­νά­με­ων, χωρίς ταυ­τό­χρο­να να ανα­δει­κνύ­ει έναν και­νούρ­γιο συ­σχε­τι­σμό που θα επέ­τρε­πε έναν πει­θαρ­χη­μέ­νο χει­ρι­σμό των αντα­γω­νι­σμών και των αντι­θέ­σε­ων που είναι σύμ­φυ­τες με τον «πα­γκο­σμιο­ποι­η­μέ­νο» κα­πι­τα­λι­σμό.

Συνέχεια