Τι να (ξανα)γράψει κανείς; Ότι ο ισραηλινός στρατός διαπράττει εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας; Ότι καταπατάται κάθε έννοια στοιχειωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων και θεμελίων του διεθνούς δικαίου; Ότι όλα αυτά γίνονται με την ανοιχτή υποστήριξη των ΗΠΑ και τη συνενοχή της ΕΕ; Ότι δεν μπορεί παρά να είναι το μέγιστο των εγκλημάτων η δολοφονία παιδιών; Ότι δεν μπορεί παρά να λογίζεται ως τακτική «Αουσβιτς» η διακοπή παροχής ρεύματος, νερού, τροφίμων και φαρμάκων σε έναν ολόκληρο λαό;

   Ο ισραηλινός στρατός σφυροκοπά, για άλλη μια φορά, τα παλαιστινιακά εδάφη. Γιατί; Η εύκολη απάντηση είναι ότι η «ένταση» (σσ: τι κομψός όρος για να περιγράψει ένα μακελειό…) πυροδοτήθηκε λόγω της δολοφονίας τεσσάρων παιδιών. Των 3 νεαρών Ισραηλινών εποίκων που απήχθηκαν και εκτελέστηκαν και ενός νεαρού Παλαιστινίου που οι δικοί τους απαγωγείς τον έκαψαν ζωντανό για αντίποινα.

Όσο αλήθεια είναι ότι το αίμα των Ισραηλινών δεν είναι λιγότερο κόκκινο από των Παλαιστινίων, άλλο τόσο αλήθεια είναι πως οι απαγωγές και οι εκτελέσεις υπήρξαν η αφορμή. Αν δεν υπήρχε αυτή, θα υπήρχε κάποια άλλη αφορμή. Θα βρισκόταν μια οποιαδήποτε αφορμή, όπως έχει πολλάκις γίνει. Γιατί έχει αποδειχτεί χρόνια τώρα: Οι ισραηλινές ηγεσίες βαδίζουν βάσει σχεδίου και απροκάλυπτα μεθοδεύουν τη σταδιακή εξώθηση των Παλαιστινίων εκτός της πατρίδας τους καταδικάζοντάς τους σε συνθήκες ζωής χειρότερες εκείνων που επιφυλάσσουν στα κατοικίδιά τους.

Καλησπέρα,

θα σας κουράσω με έναν πρόλογο, τέσσερα σημεία και μια παράθεση.

Ο πρόλογος:

Ανεξάρτητα από τα ονόματα που έδωσε ο Μουσολίνι στο «κίνημά» του -φασισμός, ανεξάρτητα από το όνομα που έδωσε ο Χίτλερ στο δικό του -Ναζισμός, θα μου επιτρέψετε να εισάγω έναν νέο όρο στη συζήτηση. Αυτόν του Ολοκληρωτισμού προκειμένου να γίνει κατανοητό ότι δεν αναφερόμαστε αποκλειστικά στο ένα ή στο άλλο «κίνημα» αλλά στο σύνολο των εκφράσεων που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά. Ας κρατήσουμε επίσης δίπλα στον όρο ολοκληρωτισμός, σε παρένθεση, και τον όρο «Βοναπαρτισμός.

η παράθεση:

Τον Γενάρη του 1936, ο Τρότσκι απαντούσε με επιστολή του στο ερώτημα του Ολανδού σοσιαλιστή Σνίβλιετ σε σχέση με τη στάση της γαλλικής αριστεράς στον νόμο περί απαγόρευσης του ναζιστικού γαλλικού κόμματος:

” Μιας και η αστική δημοκρατία είναι ιστορικά χρεωκοπημένη, δεν έιναι πια σε θέση να αμυνθεί στο δικό της χωράφι ενάντια στους εχθρούς από δεξιά ή αριστερά.