ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΚΙΝΗΣΗΣ

Βία διακριτή, «διακριτική» και …αδιάκριτη (Πρελούντιο σε μια σελίδα)

Ζήτω η… «Εθνική Παράδοση»
Ακούγοντας τις δηλώσεις του Υπουργού «Προπαγάνδας, Βίας, Καταστολής κι Αυταρχισμού», κ. Δένδια για τα βασανιστήρια των 15 συλληφθέντων της αντιφασιστικής μοτοπορείας, δε μπορέσαμε παρά να θυμηθούμε τις αντίστοιχες δηλώσεις του πολιτικού του καθοδηγητή Σ. Παττακού, που επί Χούντας είχε αναφέρει «Ή είμαστε βασανιστές ή είμαστε ηλίθιοι. Εμείς κύριοι, δεν είμαστε Βασανιστές». Στις υπόλοιπες δηλώσεις του, ο κ. Δένδιας, «πρόλαβε» την ιατροδικαστική έρευνα (που στην συνέχεια τον εξέθεσε ανεπανόρθωτα) κάλυψε τη δράση των κατασταλτικών μηχανισμών (εμφανώς παρακρατικών και μη) και απείλησε με μηνύσεις τους δημοσιογράφους, εντός και ..εκτός συνόρων. Ταυτόχρονα, ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας των 15 προέκυψε χρυσαυγίτης, την ίδια στιγμή που ο Η. Παναγιώταρος (άλλος Χρυσαυγίτης) εξυμνούσε δημοσίως τις καλές σχέσεις της Χ.Α. με την αστυνομία (60% των μπάτσων ψηφίζουν Χ.Α.)… Αυτήν την φορά, δεν διατάχθηκε ούτε ΕΔΕ (έστω, για τα μάτια του κόσμου), και οι βασανιστές κυκλοφορούν ελεύθεροι να «προστατεύσουν τον πολίτη»! Όχι κ. Δένδια, είστε βασανιστές και φασίστες, δεν είστε μόνο ηλίθιοι, όπως «θέλετε να εμφανίζεστε»!   

Γιατί πιστεύεις ότι σε στοχοποίησε ο «Στόχος»;
Η δουλειά του «Στόχου» είναι αυτή: Να στοχοποιεί τους δημοκράτες, τους αριστερούς, τους ανθρώπους που αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Για παράδειγμα, όλα τα μέλη της Αντιεθνικιστικής Κίνησης έχουν στοχοποιηθεί απ’ την φυλλάδα αυτή έστω μια φορά – ενώ τον σ. Νάσο Θεοδωρίδη, που τον «βρίζουν» κάθε βδομάδα.
Όσον αφορά την «αιτία» της στοχοποίησης μου, ήταν ένα άρθρο που είχα γράψει στο  HYPERLINK «http://www.kar.org.gr» kar.org.gr με τίτλο «Το ελληνικό κράτος ενάντια στην Τουρκική μειονότητα και το αντιφασιστικό μέτωπο» το οποίο αργότερα το δημοσίευσα και στην Trakya’nın Sesi (Φωνή της Θράκης) που αρθρογραφώ τακτικά. Μετά το αναδημοσίευσε η Αντιεθνικιστική Κίνηση και πολλά άλλα site, έπεσε ακόμα και σε κάποια φασιστικά blog που ένα απ’ αυτά έγραφε πως εγώ οργανώνω εξέγερση των μουσουλμάνων στη Θράκη και πρέπει να παρέμβουν ο Δένδιας και ο Ρουπακιώτης να πάω στον εισαγγελέα να δώσω εξήγηση με ποιους Αριστερούς και αντιεξουσιαστές σκοπεύω να φτιάξω μέτωπο και ένα σορό ανόητα πράματα!
Αυτό που ενόχλησε και τον «Στόχο» και τους υπόλοιπους «πατριώτες», νομίζω, δεν ήταν η πρόταση μου για αντιφασιστικό μέτωπο, γιατί σχεδόν σε κάθε πόλη ιδρύθηκαν αντιφασιστικά μέτωπα. Αυτό που τους ενόχλησε –κατά την ταπεινή μου άποψη– ήταν η πρόταση μου για «ομάδες αυτοάμυνας». Γιατί οι φασίστες σήμερα δέρνουν, μαχαιρώνουν, βιάζουν ελεύθερα και δεν τους αγγίζει κανένας. Γι’αυτό και εμείς πρέπει να φτιάξουμε της ομάδες αυτοάμυνας μας για να προστατευτούμε.

Η μετανάστευση δεν αποτελεί φαινόμενο των τελευταίων δεκαετιών αλλά αναπόσπαστο και δομικό κομμάτι της ιστορίας της ανθρωπότητας. Από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια, οι διάφορες ανθρώπινες φυλές ήταν αναγκασμένες να μεταναστεύουν από τον έναν τόπο στον άλλον, προκειμένου να επιβιώσουν. Η επιβίωση, είναι σήμερα όπως και τότε, η αιτία της μετανάστευσης πληθυσμών προς οικονομικά αναπτυγμένες χώρες. Η μετανάστευση, μολονότι στις μέρες μας λοιδορείται και βάλλεται με το επιχείρημα ότι απειλεί και αλλοιώνει την ομοιογένεια  των “Εθνών”, συνέβαλε διαχρονικά στην οικονομική και πολιτισμική ανάπτυξη των κρατών και στην εξέλιξη των κοινωνιών.

Η ομαλή ένταξη των μεταναστών στις κοινωνίες προορισμού, βασίζεται στην  πολιτογράφηση τους και στην απόδοση ιθαγένειας, πράξεις οι οποίες σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να στηρίζονται στην αρχή του “ δικαίου του αίματος” και τις εθνικότητας. Σύμφωνα άλλωστε με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Ιθαγένεια, ορίζεται η τελευταία, ως “ο νομικός δεσμός που συνδέει το άτομο με το κράτος και δεν αποτελεί ένδειξη της εθνικής καταγωγής του”. Οι νόμοι δηλαδή για τη ιθαγένεια, δεν πρέπει να περιλαμβάνουν διατάξεις και πρακτικές που συνιστούν διάκριση για λόγους φύλου, θρησκείας, φυλής, χρώματος και εθνικής καταγωγής.

Έχουμε να μάθουμε κάτι από την επικράτηση του φασισμού στην Ιταλία το 1922; Αυτό το άρθρο υποστηρίζει την άποψη ότι υπάρχουν κάποιες αναλογίες της σημερινής περιόδου με εκείνη την εποχή, που πρέπει να μας κάνουν να ανησυχούμε…
Η Ιταλία μετά τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο
Η Ιταλία βγήκε από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των νικητριών δυνάμεων, αλλά κατεστραμμένη και με το κοινωνικό και πολιτικό καθεστώς να τρίζει επικίνδυνα. Δεν θα μπορούσε να είναι και διαφορετικά με 600χιλ.νεκρούς, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίες και ανάπηρους και τους στρατιώτες να γυρίζουν από το μέτωπο, ζητώντας να γίνουν πράξη ότι τους υποσχέθηκαν.
Οι προδομένες προσδοκίες και η αθλιότητα της ζωής, αυτή ήταν η Ιταλία αμέσως μετά τον πόλεμο. Αυτό ήταν και το φόντο της θύελλας των εργατικών αγώνων που ξέσπασαν. Το Σοσιαλιστικό κόμμα όμως, που ήταν περισσότερο ένας χαλαρός εκλογικός οργανισμός   και η ηγεσία των συνδικάτων, δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στην έκρηξη των μαζών. Ιδιαίτερα στην κρίσιμη μάχη του κύματος των καταλήψεων του 1920, ο ρόλος των σοσιαλιστών και συνδικαλιστών ηγετών, δεν ήταν απλά ανεπαρκής αλλά και προδοτικός. Ο συμβιβασμός στη μεγαλύτερη ταξική μάχη της περιόδου, οδήγησε το εργατικό κίνημα στην απογοήτευση και την απάθεια. Το κύμα των απεργιών εξαντλήθηκε, τα οργανωμένα μέλη στα συνδικάτα έπεσαν κατακόρυφα και η κρίση με την ανεργία που έφερε, παρέλυσαν εντελώς το εργατικό κίνημα.

Στα γρήγορα… (για να μην σε «χάσω από πελάτη»).

Η προσπάθεια επιβολής του ακραίου καπιταλιστικού μετασχηματισμού, με την πρόφαση (ή μη) της βάθυνσης της κρίσης, έχει συναντήσει ποικίλα εμπόδια από το εργατικό κίνημα σήμερα. Είναι περισσότερο από προφανές, πως όσο εντείνονται τα μέσα επιβολής, τόσο από τη «νόμιμη» αστυνομία όσο και από τις παράνομες/παρακρατικές ομάδες (όπως η Χρυσή Αυγή) που πάντοτε χρησιμοποιούνται από την αστική τάξη για την διάβρωση ή/και καταστολή των κοινωνικών αντιδράσεων, τόσο θα οξύνεται και η ταξική αντιπαράθεση. Η παραπάνω διαδικασία, που περιγράφηκε -ομολογουμένως- συνοπτικά και «κωδικοποιημένα», φέρνει στην επιφάνεια με αρκετά πιεστικό τρόπο τις ευθύνες της κοινωνικής και πολιτικής αριστεράς ως προς τις ακολουθούμενες στρατηγικές δράσης. Στου Ζωγράφου ετέθη θέμα εμπιστοσύνης «για τα πράγματα που …δεν λέγονται» (σ.σ. μια απάντηση βρίσκεται στο άρθρο «αντιφασιστική βία και αυτοάμυνα»), ενώ στο Παγκράτι, το κάλεσμα για αντιφασιστικό μέτωπο γινόταν με την υποσημείωση συγκρότησης τοπικής επιτροπής της συλλογικότητας που πήρε την πρωτοβουλία… και ο κατάλογος των παραδειγμάτων δεν τελειώνει εδώ. Στο μεταξύ, η Χρυσή Αυγή συνεχώς κλιμακώνει τη δολοφονική της δράση και δε χωράει κανένας εφησυχασμός (αλλά και ελπίδα) πως το αστικό σύστημα θα εξαφανίσει, ή -έστω- θα χαλιναγωγήσει το ναζιστικό θηρίο, κι ας επιδίδεται σε ποικίλους τηλεοπτικούς και «κοινοβουλευτικούς» λεονταρισμούς…  

Η μέρα της Μαρμότας… Ομάδα δικυκλιστών με μαύρα ρούχα και κράνη, κρατώντας πτυσσόμενα γκλόμπ και μαχαίρια, επιτέθηκαν σε στέκι μεταναστών… τραυμάτισαν σοβαρά διερχόμενο μετανάστη… ρομά… συναγωνιστή της αριστεράς ή/και του αναρχικού χώρου… σκότωσαν αλλοδαπό… έκαναν πογκρόμ… στο κέντρο της Αθήνας… στη Ν. Ιωνία… στο Ν. Κόσμο… στην Πετρούπολη… στην Κυψέλη… στην Καλλιθέα… στην Κόρινθο κ.λπ. Οι δράστες φορούσαν μπλούζες που έγραφαν ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ…. φώναζαν ρατσιστικά συνθήματα… αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ… της ομάδας ΔΕΛΤΑ… δε μπόρεσαν να εντοπίσουν τους δράστες… αστυνομικές αρχές αποδίδουν την πράξη σε προσωπικές διαφορές μεταξύ των θυμάτων… οι τραυματισμένοι κρατούνται φρουρούμενοι στα νοσοκομεία… στα αστυνομικά τμήματα… μεταφέρονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης… ανακρίνονται κ.α. Ο Υπουργός «Δημόσιας Τάξης» δήλωσε πως θα βάλει τέλος στις φασιστικές συμπεριφορές… ένας στους δύο αστυνομικούς ψήφισε Χρυσή Αυγή… ο Υπουργός διέταξε επιχείρηση σκούπα «Ξένιος Ζευς»… «αγανακτισμένοι εργαζόμενοι» μαζί με ΜΑΤ προσπάθησαν να σπάσουν την απεργία…
Κάθε μέρα τα ίδια, η φρικτή επανάληψη της ίδιας καθημερινότητας που σε κάνει να νομίζεις πως ο χρόνος έχει σταματήσει σε εκείνο το ένα περιστατικό φασιστικής-ρατσιστικής βίας που σε συγκλόνισε! Όμως, όπως μου είπε μια μέρα κι ο τρίχρονος ανιψιός μου, «τ ι  δ ε ν  κ α τ α λ α β α ί ν ε ι ς ;». 

Ο Φίλιππος ο Μακεδόνας είχε ονομάσει τη θυγατέρα του Θεσσαλονίκη για να γιορτάσει τη νίκη του εναντίον των Θεσσαλών. Ο Αλέξανδρος είχε ένα στρατηγό που τον έλεγαν Κάσσανδρο. Αυτός παντρεύτηκε τη Θεσσαλονίκη κι ανέβηκε στο θρόνο της Μακεδονίας αφού σκότωσε τη μητέρα του Αλέξανδρου – μετά το θάνατο του τελευταίου. Για να αποκατασταστήσει το κύρος του ως πολιτικού ηγέτη ίδρυσε μια σειρά από πόλεις μεταξύ των οποίων κι η πόλη στην οποία έδωσε το όνομα της γυναίκας του.
Τη Θεσσαλονίκη τη γέννησε μια ελληνιστική δυναστεία, αλλά η πόλη ευδοκίμησε με τους Ρωμαίους, οι οποίοι συνειδητοποιώντας τη στρατηγική της θέση μεταξύ Ανατολής και Δύσης, κατασκεύασαν την Εγνατία οδό, μια αρτηρία 700 χιλιομέτρων που συνέδεε την Ιταλία με τη Μ.Ασία. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι οι Έλληνες ακόμη και σήμερα αυτοαποκαλούνται Ρωμιοί. Όμως, κρυμμένη μέσα στη λέξη αυτή βρίσκεται η χριστιανική πίστη. Κι οι Οθωμανοι όταν μιλούσαν για την κοινότητα των Ρωμιών δεν εννοούσαν αναγκαστικά τους Έλληνες, αλλά τους Ορθόδοξους Χριστιανους. Εξάλλου, το πρόσωπο που κατέληξε να συμβολίζει το θρίαμβο του Χριστού στη Θεσσαλονίκη ήταν ένας Ρωμαίος αξιωματικός ονόματι Δημήτριος.

Κυκλοφόρησε το 6ο περιοδικό της Κίνησης «Απελάστε το Ρατσισμό»

Θεματολογία:
– Αντιφασιστικό μέτωπο: Με ποιους και γιατί
– Συνέντευξη Tina Törrönen
– Οκτώβριος 1922, H άνοδος του Μουσολίνι στην εξουσία
– Ιστορικό: Θεσσαλονίκη : Μια σύντομη αναδρομή
– Πολιτισμός
– Κώδικας ελληνικής ιθαγένειας
– Αντιφασιστική βία και αυτοάμυνα
– 6η Αντιρατσιστική Γιορτή
– Το Χρονικό Των Διαδηλώσεων
– Εκδηλώσεις ΚΑΡ
– ΑΝέα από Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Κρήτη
– Είμαστε αυτοί κι αυτές που φοβόσαστε μην αντικρύσετε στον καθρέφτη (homophonia)
– Αντιρατσισμός/αντιφασισμός και internet
– Αντιρατσιστικά/Αντιφασιστικά Νέα
– Διεθνή

Για να το προμηθευτείτε τηλεφωνείστε μας στο  6974486368 ή ελάτε σε επαφή με τις τοπικές Κ.Α.Ρ


Η Άντζελα Ντέιβις αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές φιγούρες του κινήματος στις ΗΠΑ από τη δεκαετία του 60 μέχρι σήμερα. Μαχητική ακτιβίστρια κομμουνίστρια, με καθοριστική συμβολή στους αγώνες του φεμινιστικού κινήματος και της Μαύρης Υπερηφάνειας, στέλεχος των Μαύρων Πανθήρων, μαθήτρια του Μαρκούζε με σημαντικό έργο σύγχρονης μαρξιστικής σκέψης, βρέθηκε στην κορυφή της λίστας των καταζητούμενων του FBΙ και φυλακίστηκε ξεσηκώνοντας ένας κύμα παγκόσμιας αλληλεγγύης.

Μagna Carta (απο το εγχειριδιο του ρατσιστή)

Την καταστροφή, μέχρι και στις αποστροφές των λόγων τους έσπειραν οι Γιόζεφ Μέγκελε-Λοβέρδος και Ρούντολφ Ές-Χρυσοχοΐδης, στην κοινή (χυδαία) υπουργική συνέντευξη τύπου την 1η Απριλίου 2012, όπου ανακοίνωσαν τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών, αλλά και τη δημιουργία ξεχωριστών χώρων νοσηλείας στα νοσοκομεία για μετανάστες που πάσχουν από μεταδοτικά νοσήματα, ώστε να αποτραπεί η μετάδοσή τους σε Έλληνες ασθενείς. Δεν πάει πολύς καιρός που ο ρατσιστής υπουργός της πραξικοπηματικής κυβέρνησης των τραπεζιτών (Α. Λοβέρδος) διατεινόταν πως οι οροθετικές μετανάστριες ιερόδουλες αποτελούν άμεση απειλή για την Ελληνική οικογένεια… και πρέπει να απελαθούν.