
Ιούνης. Ο καθιερωμένος μήνας των Prideκαι της δημόσιας συζήτησης γύρω από τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις των λοατκια+ ανθρώπων, οπότε είναι καλό να σταθούμε λίγο και να σκεφτούμε πού βρισκόμαστε σήμερα.
Σχεδόν καθημερινά ομοφοβικά/τρανσφοβικά περιστατικά επιθέσεων, διάχυτος σεξισμός στον δημόσιο λόγο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Είναι αλήθεια ότι έχουν σημειωθεί κάποια βήματα στο θεσμικό επίπεδο. Και είναι βήματα που έχουμε κατακτήσει με πολλή και επίμονη προσπάθεια σαν λοατκια+ και αντιρατσιστικό κίνημα.
Ο περσινός νόμος για το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια άφησε εκτός ρύθμισης πολλά σημαντικά ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα των λοατκια+ ανθρώπων (παιδοθεσία). Το πρόσφατο νομοσχέδιο για τα τρανς άτομα, ενώ κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση απλοποίησης των διαδικασιών για την αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, έχει σοβαρές ελλείψεις (σε σχέση με τα έγγαμα και ανήλικα άτομα), ενώ δεν κάνει την παραμικρή αναφορά στις/στους ίντερσεξ.
Παρόλα αυτά, είναι τουλάχιστον υποκριτικό από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης να συμμετέχει στο AthensPrideο υπουργός οικονομικών, ο ίδιος άνθρωπος δηλαδή που είναι κατεξοχήν υπεύθυνος για τις επιπτώσεις που έχουν στη ζωή των λοατκια+ ανθρώπων οι αποφάσεις του στη χάραξη της οικονομικής πολιτικής. Σε μια εποχή στην οποία τα μνημόνια έχουν ρημάξει τις ζωές όλων, οι συνθήκες ζωής και εργασίας για τα λοατκια+ άτομα επιδεινώνονται ακόμα περισσότερο. Αν είναι, για παράδειγμα, δύσκολη η εξεύρεση (ικανοποιητικής) εργασίας, ο συντελεστής δυσκολίας αυξάνει πολλαπλάσια για ένα τρανς ή ομοφυλόφιλο άτομο. Σε περιόδους κρίσης, όπου όλοι ψάχνουν για εξιλαστήρια θύματα και αποδιοπομπαίους τράγους, οι λοατκια+ άνθρωποι είναι -μετά τους πρόσφυγες και τους μετανάστες/στριες- αυτοί και αυτές που συγκεντρώνουν τα πυρά.
Είναι προκλητικό από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης να νομοθετεί την ποινικοποίηση της ρητορικής μίσους και την ίδια στιγμή να κάνει πως δεν ακούει και δεν βλέπει το ρατσιστικό και ομοφοβικό παραλήρημα ιεραρχών της ορθόδοξης εκκλησίας ή ηγετικών στελεχών της Χρυσής Αυγής με τους οποίους φωτογραφίζεται σε κοινές δημόσιες εμφανίσεις (Καστελλόριζο).
Είναι θλιβερό αστείο από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης να μιλά για ανθρώπινα δικαιώματα και την ίδια στιγμή να σφίγγει το χέρι ηγετών όπως ο ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου, που με μια lgbtiqfriendly ατζέντα “ξεπλένει” τα καθημερινά εγκλήματα του ισραηλινού κράτους (φυλακίσεις, βασανιστήρια, δολοφονίες) σε βάρος των Παλαιστινίων.
Είναι παράλογο από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης να μιλά για λοατκια+ δικαιώματα και την ίδια στιγμή με τη συμφωνία που έχει υπογράψει να είναι υπεύθυνη για το δράμα που ζουν οι λοατκια+ πρόσφυγες που παραμένουν εγκλωβισμένοι/ες στην Ελλάδα στα στρατόπεδα της ντροπής.
Είναι αντιφατικό από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης να μιλά για λοατκια+ δικαιώματα και την ίδια στιγμή να μην εισάγει το μάθημα της σεξουαλικής αγωγής στα δημόσια σχολεία με ισότιμη αναφορά στην ομοφυλοφιλία, στην μπάι και στην τρανς ταυτότητα και να περιορίζει την όποια λειψή αναφορά σε μια θεματική εβδομάδα από εκπαιδευτικούς που δεν έχουν λάβει την παραμικρή επιμόρφωση στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Είμαστε περήφανες και περήφανοι για τις μικρές ή μεγαλύτερες νίκες που πετυχαίνουμε ως κίνημα, αλλά φυσικά αυτά δεν αρκούν. Όσο η ομοφοβία και η τρανσφοβία είναι η σκληρή πραγματικότητα με την οποία έρχονται αντιμέτωπα καθημερινά τα λοατκια+ άτομα, ο αγώνας μας οφείλει να είναι κι αυτός συνεχής και επίμονος.
Ως Κίνηση Απελάστε τον Ρατσισμό παρεμβαίνουμε στο λοατκια+ κίνημα, καθώς το αντιλαμβανόμαστε ως μέρος του συνολικότερου κινήματος που έρχεται αντιμέτωπο με το σύστημα που γεννά τη βία, την αδικία και την καταπίεση. Απέναντι στους διαχωριστικούς φράχτες, εμείς επιμένουμε στη συντροφικότητα. Απέναντι σε ένα σύστημα που διαιρεί με βάση την όποια ταυτότητα (γυναίκες, λοατκια+ άνθρωποι, πρόσφυγες, μετανάστες, άτομα με αναπηρίες, οροθετικοί/ές), εμείς αντιπαρατάσσουμε την αλληλεγγύη και τον κοινό αγώνα.
Παρεμβαίνουμε για ένα Prideόπου θα έχουν φωνή οι καταπιεσμένες και οι καταπιεσμένοι αυτού του κόσμου και όχι οι εταιρείες και οι πρεσβείες. Θέλουμε ένα Prideπου να κρατάει το νήμα με τη ριζοσπαστική εξέγερση του Στόουνγουόλ το 1969, που έβαλε για πρώτη φορά στο προσκήνιο τις ανάγκες και τις διεκδικήσεις των λοατκια+ ανθρώπων σε σύνδεση με τα κινήματα εκείνης της εποχής.
Σε έναν κόσμο όπου το μίσος προς οτιδήποτε διαφορετικό, προς τους λοατκια+ ανθρώπους, προς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες περισσεύει, εμείς επιμένουμε ότι ο μόνος δρόμος είναι η αλληλεγγύη προς κάθε καταπιεζόμενο/η και η κοινή πάλη όλων.
- Θεσμοθέτηση γάμου με πλήρη δικαιώματα για τα ομόφυλα ζευγάρια
- Συμπερίληψη της παιδοθεσίας στο σύμφωνο συμβίωσης που επιλέγουν να συνάψουν ομόφυλα ζευγάρια, καθώς και αναγνώριση του δικαιώματος στη γονική μέριμνα
- Πλήρης αναγνώριση της ταυτότητας και της έκφρασης φύλου για όλα τα τρανς άτομα με απλή δήλωση στο ληξιαρχείο και συμπερίληψη και των ανήλικων
- Απαγόρευση χειρουργικών επεμβάσεων στα ίντερσεξ άτομα χωρίς τη συναίνεσή τους
- Κλείσιμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης για πρόσφυγες και μετανάστες, ένταξη στον αστικό ιστό και ξεχωριστές δομές φιλοξενίας με ειδική πρόνοια για τους/τις λοατκια+ πρόσφυγες
- Εισαγωγή του μαθήματος της σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία σε όλες της βαθμίδες της εκπαίδευσης πέραν της θεματικής εβδομάδας, με ισότιμη συμπερίληψη όλων των σεξουαλικών προσανατολισμών και της ταυτότητας φύλου