ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΚΙΝΗΣΗΣ

egklima-tou-poinikou-dikaiou-i-via-kata-ton-gynaikon-1-315x236Η τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ εξαπολύει μια βίαιη επίθεση σε όλα τα μέτωπα ξεδιπλώνοντας το επικίνδυνο πρόγραμμα της, το οποίο στοχεύει τις εργατικές και κοινωνικές κατακτήσεις. Το μήνυμα είναι σαφές: οι εμείς ή αυτοί. Σε αυτό το μελανό τοπίο, τα δικαιώματα των γυναικών, των πιο καταπιεσμένων αυτής της κοινωνίας, μπαίνουν σε πρώτο πλάνο. Οι κατακτήσεις τους κατεδαφίζονται.

Γυναίκες και εργασία. Το δικαίωμα στην εργασία συναντά το τείχος της ανεργίας που υψώνει καθημερινά η κυβέρνηση του μνημονίου. Οι γυναίκες είναι άνεργες σε ποσοστό 31%, με το ποσοστό των νέων γυναικών να φθάνει στο εξωφρενικό 65%, αποτελούν το 63% των μερικά απασχολουμένων, με μισθούς εξευτελιστικούς, κάτω από τα όρια της φτώχειας, ανασφάλιστες. Οι μετανάστριες είναι στη χειρότερη θέση βιώνοντας το εργασιακό και οικονομικό αδιέξοδο. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν στον πληθυσμό που κυρίως απειλείται από τη φτώχεια τις άνεργες γυναίκες σε ποσοστό 40%. Οι απολύσεις εγκύων συμβαίνουν ανεξέλεγκτα στον ιδιωτικό τομέα, ενώ στο δημόσιο οι άδειες μητρότητας που δικαιούνται και οι δύο γονείς περικόπτονται. Πρόσφατο παράδειγμα οι αναπληρωτές, αναπληρώτριες εκπαιδευτικοί που πλέον δε δικαιούνται την άδεια μητρότητας. Οι όποιες κοινωνικές δομές καταργούνται (βοήθεια στο σπίτι), υποβαθμίζονται ή δε φτάνουν (βρεφονηπιακοί σταθμοί, ολοήμερα σχολεία).

Το ζήτημα της αιτιοκρατίας (ντετερμινισμού)(2), σε αντιπαράθεση με την πιθανοκρατική ερμηνεία των φυσικών φαινομένων αποτελεί ουσιαστικό πεδίο προβληματισμού της επιστήμης, κάτι που μπορεί να επιβεβαιώσει και ο «Στοχαστής» του Auguste Rodin (1880).

Το ζήτημα της αιτιοκρατίας (ντετερμινισμού)(2), σε αντιπαράθεση με την πιθανοκρατική ερμηνεία των φυσικών φαινομένων αποτελεί ουσιαστικό πεδίο προβληματισμού της επιστήμης, κάτι που μπορεί να επιβεβαιώσει και ο «Στοχαστής» του Auguste Rodin (1880).

Η επικρατούσα αντίληψη του παρόντος εκπαιδευτικού συστήματος σχετικά με την πρόοδο της επιστημονικής γνώσης έχει σαφώς ιδεαλιστικά χαρακτηριστικά. Κατά κανόνα, παρουσιάζεται σαν μία αυτόνομη πνευματική διεργασία, εντελώς αποσυνδεδεμένη από το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο εντός του οποίου συντελείται. Αυτή η μεταφυσική εικόνα για την εξέλιξη των επιστημονικών ιδεών βρίσκει ιδιαίτερα γόνιμο έδαφος στις θετικές επιστήμες, όπου η επιστημονική πρόοδος απεικονίζεται σαν μία ευγενής αναζήτηση της «αλήθειας», καθοδηγούμενη αποκλειστικά από τις εσωτερικά καθορισμένες μεθόδους του επιστημονικού πεδίου και της ορθότητας των προτάσεων στις οποίες αυτή η πνευματική πορεία καταλήγει. Στην πραγματικότητα όμως, η εξέλιξη των επιστημών συντελείται από ανθρώπους κάτω από συγκεκριμένες κοινωνικές, πολιτιστικές και πολιτικές συνθήκες και επηρεάζονται από αυτές όπως και οποιαδήποτε άλλη ανθρώπινη δραστηριότητα.

Η κρίση στις φυσικές επιστήμες κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου. Κατά τη διάρκεια του πρώτου τέταρτου του 20ου αιώνα συντελέστηκε μία πραγματική επανάσταση στη Φυσική. Οι πειραματικές και θεωρητικές μελέτες στην κλίμακα του ατόμου και των υποατομικών σωματιδίων οδήγησαν στην δημιουργία της κβαντικής φυσικής ή αλλιώς γνωστή ως κβαντομηχανική (ΚΜ), που αποτέλεσε μια βαθιά τομή στην αντίληψη του Φυσικού κόσμου και της ίδιας της επιστημονικής σκέψης. Πρωτοπόροι στην ανάπτυξη αυτής της επαναστατικής θεωρίας ήταν Γερμανοί ερευνητές όπως οι Αλμπερτ Άινσταϊν, Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, Μαξ Μπορν και Πασκουάλ Γιόρνταν. Αντίθετα με την κλασική (Νευτώνεια) Φυσική, όπου η γνώση των νόμων αλληλεπίδρασης των συστατικών ενός φυσικού σώματος/συστήματος και της αρχικής κατάστασης -θέσης και ταχύτητας- επαρκούν για την ακριβή πρόβλεψη της θέσης και ταχύτητας για όλους τους χρόνους, η ΚΜ δίνει μόνο την δυνατότητα υπολογισμού της πιθανότητας (και όχι της βεβαιότητας) να βρεθεί ένα φυσικό σύστημα σε μια ορισμένη κατάσταση.

maut-lib4-300x211Κορίτσι με τα φοβισμένα μάτια
κορίτσι με τα παγωμένα χέρια,
άμα τελειώσει ο πόλεμος
μη με ξεχάσεις.

Στο λατομείο ν’ αγαπηθούμε
στις κάμαρες των αερίων
στη σκάλα, στα πολυβολεία.

Στις 8 Αυγούστου 1938 μια ομάδα τριακοσίων κρατουμένων από το Στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου μεταφέρεται στην περιοχή του λατομείου «Wiener Graben» και ξεκινάει την οικοδόμηση του στρατοπέδου του Μαουτχάουζεν. Η χρηματοδότηση του έργου έγινε από τα λεγόμενα «Κεφάλαια Χάιντριχ«, δηλαδή από κεφάλαια που συγκέντρωνε ο επικεφαλής της RSHA (Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας) από κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων και προσωπικών αντικειμένων των κρατουμένων σε άλλα στρατόπεδα ή δολοφονημένων Εβραίων και αντιπάλων του καθεστώτος.

WilliamΟ William Wilberforce ήταν άγγλος μέλος του κοινοβουλίου βαθιά θρησκευόμενος και κοινωνικός μεταρρυθμιστής, αγωνιστής της ελευθερίας και πολέμιος των κοινωνικών ανισοτήτων και του δουλεμπορίου.

Γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου το 1759 και ήταν γιος ενός πλούσιου έμπορου από το Hull.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, εκεί γνωρίστηκε και συνδέθηκε με ισχυρούς δεσμούς φιλίας με τον μετέπειτα πρωθυπουργό της Αγγλίας William Pitt τον νεώτερο.
Το 1780, ο Wilberforce έγινε μέλος του κοινοβουλίου στο Hull και αργότερα εκπρόσωπος του Yorkshire.
Στα 1790 απαρνήθηκε τον σχεδόν έκλυτο βίο του και έγινε μέλος σε μια Ευαγγελική Χριστιανική ομάδα γνωστή ως Σέχτα Clapham.
Η ενασχόλησή του με τους Ευαγγελικούς τον ώθησε να δει τη ζωή με διαφορετικό μάτι, ήταν τότε που άρχισε να ενδιαφέρεται για την κοινωνική μεταρρύθμιση ιδίως τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας στα εργοστάσια της Βρετανίας.

Watermark.aspxDominique Schnapper, Sylvain Allernand

μετάφραση: Αλίκη Κεραμίδα Εκδόσεις Πατάκη, 2006

Σε ένα μικρό σε έκταση δοκίμιο, οι γάλλοι κοινωνιολόγοι Schnapper και Allemand επιχειρούν να προσεγγίσουν επιγραμματικά (ωστόσο όχι επιφανειακά) το φαινόμενο του ρατσισμού, κάνοντας μια συνοπτική αποτίμηση του. Οι δυο συγγραφείς απαντούν σε κρίσιμα ερωτήματα, όπως τι είναι ρατσισμός και ποιες είναι οι μορφές του, ποιες είναι οι καταβολές του, γιατί και πως γίνεται κάποιος ρατσιστής. Οι συγγραφείς χρησιμοποιούν πολλά παραδείγματα κοινωνιών από τον αμερικανικό Νότο και το ναζιστικό καθεστώς, μέχρι το απαρτχάιντ και τη σύγχρονη Γαλλία και παραθέτουν απόψεις αρκετών κοινωνιολόγων. Αναφέρονται στον αντιρατσιστικό αγώνα ως ηθική και πολιτική επιταγή, μη διστάζοντας να παραθέσουν και λάθη που κάνουν αντιρατσιστες κατά τον αγώνα τους. Μολονότι το βιβλίο γράφτηκε το 2006, απαντά σε ερωτήματα επίκαιρα για την ελληνική κοινωνία, όπως το θέμα της τιμωρίας για ρατσιστικά σχόλια, αλλά και της απαγόρευσης των ρατσιστικών κομμάτων. Αποτελεί ένα φιλόδοξο εγχείρημα που παρέχει χρήσιμες απόψεις στα πλέον δύσκολα ζητήματα περί ρατσισμού, χωρίς ωστόσο να επιτυγχάνεται η πλήρης ταύτιση απόψεων με τους εμπνευστές του. Παραβλέποντας τις φτωχές προτάσεις των συγγραφέων για τρόπους δράσης ενάντια στο ρατσισμό, παραμένει ένα εγχειρίδιο που περιλαμβάνει αξιόλογα στοιχεία.

Δημήτρης Ευθυμίου

imagesΣυνέντευξη του Βασίλη Μορέλλα Συνέντευξη με δύο παιδιά μεταναστών, Ηλία Σ. (ο οποίος μεγάλωσε στην Ελλάδα) και Αντωνία Κ. (η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα), για το ζήτημα της Ιθαγένειας.

Β.Μ.: Ποια είναι η δική σου ιστορία;
Ηλίας: Γεννήθηκα στο Ελμπασάν, ο μπαμπάς μου έφυγε στην Ελλάδα, λόγω της ακραίας φτώχειας, όταν άνοιξαν τα σύνορα από πλευράς Αλβανίας το ’90. Στην Αλβανία δού- λευε για ένα κομμάτι ψωμί κυριολεκτικά, εργάτης στα χω- ράφια. Μετά μας πήρε όλη την οικογένεια, το 1996, κανονικά με χαρτιά, όταν εγώ ήμουν 6 ετών, εξαιτίας της ανασφάλειας που υπήρχε στην Αλβανία. Επικρατούσαν συνθήκες εμφύλιου, είχαν βγει τα όπλα στη χώρα. Ήρθαμε εδώ για ένα καλύτερο αύριο.
Αντωνία: Γεννήθηκα το 1994 στη Θεσσαλονίκη. Οι γονείς μου είναι από Αλβανία, ήρθαν πριν 20 χρόνια, μιας που εκεί η κατάσταση ήταν πολύ περίεργη, στενόμυαλος ο κόσμος, δουλειές δεν υπήρχαν. Δεν μπορούσες να κάνεις πολλά πράγματα, οπότε ήρθε πρώτα ο μπαμπάς στην Ελλάδα, έπιασε δουλειά και μετά από ένα χρόνο ήρθε και η μητέρα μου μαζί.

images«Επεσε ο μέγας δρυς στη γης, σε μέγα αγώνα – πουλιά και φύλλα στάθηκαν στον ουρανό
η Ελλάδα τον εκράτησε στα δυο της γόνα, στο βαθυπόρφυρο του Μάη εσπερινό

κι ενώ από τους πόρους της η οργή της αίμα ιδρώνει,
τινάζεται όλη ανάμεσα στον άγιο λαό,
κι ολόρθη τον υψώνει, μεσιανό καδρόνι, ψηλά, στο θόλο, στης Ειρήνης το ναό».

Αυτούς τους στοίχους είχε γράψει ο Γιάννης Ρίτσος, κατά τον απόηχο της δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη.
Ο Γρηγόρης Λαμπράκης, γιατρός, βαλκανιονίκης αθλητής, μαχητικός ειρηνιστής και ανεξάρτητος βουλευτής της Αριστεράς με την ΕΔΑ, δολοφονήθηκε από παρακρατικούς στις 22 Μαΐου 1963, στη Θεσσαλονίκη.

D17209B7E6DE172B8532931212B96373Μετά τις αθωώσεις μαχαιροβγαλτών ναζί, τη νομοθετική επίθεση στα παιδιά των μεταναστών και τα χτυπήματα σε όλους τους απειλητικούς εργατικούς αγώνες, στην υπόθεση των Σκουριών, για άλλη μια φορά, κυβέρνηση, Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ), αστυνομία, δικαστήρια και ναζι- στές, εκτίθενται ως φορείς κατασταλτικής αγριότητας κατά της κοινωνικής πλειοψηφίας. Όπως δήλωσε και ο Γενικός Γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου Π. Μπαλτάκος, ευνοούμενος του Σαμαρά, «δεν μας ενδιαφέρουν τα ανθρώπινα δικαιώματα»[1]! Πάνω απ’ όλα οι αδηφάγοι μεγα- λοεπιχειρηματίες, ξένοι και έλληνες μαζί. Αυτή είναι η εποχή της οικονομικής κρίσης. Μπορούμε να τους νικήσουμε; Οι Σκουριές λένε ναι.

Οι «Επενδυτές»…

Οι προσπάθειες λεηλασίας του όρους Κάκκαβος της Χαλκιδικής από χρυσοθήρες ιδιώτες με κρατική κάλυψη, μετρούν δεκαετίες. Ο Μποδοσάκης έδρευε στην περιοχή από το 1946. Το 1989 αποτρέπεται από τους κατοίκους η πρώτη σύγχρονη προσπάθεια εξόρυξης χρυσού. Το 1995 η καναδική TVX Hellas αγόρασε τα μεταλλεία Κασσάνδρας για μόλις 35 εκ ευρώ. Παρ’ όλη και την τότε κρατική τρομοκρατία, μετά τις χρόνιες αντιδράσεις των κατοίκων και την ακύρωση των αδειών από το ΣτΕ για περιβαλλοντικούς λόγους, η TVX πτώχευσε, το Δημόσιο (υφυπουργός ο διαβόητος Πάχτας, νυν δήμαρχος Αριστοτέλη) ανέλαβε τη λυπητερή των αποζημιώσεων στους εργαζόμενους, ενώ τα μεταλλεία με μια έκταση 317.000 στρεμμάτων με κοιτάσματα χαλκού, αργύρου, χρυσού, μόλυβδου, ψευδάργυρου, μεταβιβάστηκαν το 2003 στην Ελληνικός Χρυσός του Μπόμπολα, χωρίς κέρδος για το Δημόσιο, χωρίς διαγωνισμό και για…. 35 (τριάντα πέντε) ευρώ το στρέμμα. Αφ’ ης στιγμής, το ΣτΕ δεν φέρνει άλλες περιβαλλοντικές αντιρρήσεις. Ως το 2007, η Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. αγοράζεται κατά 95% από την European Goldfields για 300 εκ ευρώ, για να περάσει η τελευταία στην καναδική Eldorado Gold. Το 2011 ο Παπακωνσταντίνου υπογράφει την (αντι)Περιβαλλοντική Μελέτη για το προχώρημα της εξόρυξης από την κοινοπραξία Μπόμπολα- Καναδών.

Aπό τη διαμαρτυρία για τις αναίτιες προσαγωγές τρανς

Aπό τη διαμαρτυρία για τις αναίτιες προσαγωγές τρανς

Το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ) εκφράζει την ικανοποίησή του για την προσθήκη της ταυτότητας φύλου στην ελληνική νομοθεσία για τα εγκλήματα μίσους.

Συγκεκριμένα, στον νόμο: «περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις», στο Κεφάλαιο που αφορά τις Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα, Άρθρο 66, αναφέρεται ότι: Η τέλεση πράξης από μίσος εθνοτικό, φυλετικό, θρησκευτικό ή μίσος λόγω διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου κατά του παθόντος συνιστά επιβαρυντική περίσταση και η ποινή δεν αναστέλλεται.

Η απόφαση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για την trans κοινότητα, καθώς είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται ρητώς η ταυτότητα φύλου στο Ελληνικό δικαιικό σύστημα.

7Σοκ προκάλεσε η επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ. που συνέλαβε τοξικομανείς στο κέντρο της Αθήνας και τους οδήγησε στις εγκαταστάσεις της στην Αμυγδαλέζα. Ισχυρή αντί- δραση, εκτός των άλλων, έχουν φέρει και οι φορείς απεξάρ- τησης. Η αστυνομία υποστηρίζει ότι πρόκειται για επιχειρή- σεις ανθρωπιστικού χαρακτήρα, που γίνονται σε συνεργασία με φορείς του Υπουργείου Υγείας. Περιλαμβάνουν τη μετα- φορά των ατόμων (δεν διευκρινίζεται το πού) και την πα- ροχή Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Περίθαλψης. Μάλλον θε- ωρούν δευτερεύον ότι τους στέλνουν σε κέντρο κράτησης. Στην Αμυγδαλέζα μεταφέρθηκαν 76 Έλληνες (54 άντρες και 22 γυναίκες) και 56 μετανάστες (44 άντρες και 12 γυναίκες). Η επιχείρηση ονομάζεται «Θέτις» – όνομα συνδεδεμένο με την φροντίδα. Επιδεικνύουν έτσι την ίδια χυδαία ειρωνεία όπως και με το όνομα της γνωστής επιχείρησης «Ξένιος Δίας», μιας σκούπας για μετανάστες. Μόνο που τώρα ενοχλούν, και πρέ- πει να φάνε σκούπα ,και οι τοξικομανείς, και στη συνέχεια ποιος ξέρει ποια άλλη ομάδα που και αυτή θα ενοχλεί.
Και, βέβαια, «ενοχλούν» οι τοξικομανείς, καθώς η ίδια η αστυνομία δηλώνει ότι το κάνει για την αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών και την αναβάθμιση της πόλης της Αθήνας. Αντί να αντιμετωπίσει την παραγωγή και την εμ- πορία ναρκωτικών που τους φέρνουν σε αυτή την άθλια κα- τάσταση (και οι λόγοι για αυτή την αδράνεια, γνωστοί λίγο πολύ, είναι αδύνατο να αναλυθούν εδώ), κρύβει το πρόβλημα κάτω από το χαλί κάνοντας αόρατους τους εξαθλιωμένους ανθρώπους.